پس تو کی می آیی

روز از پی روز

فصل از پی فصل

عمر دارد میگذرد بیهوده

***

پس تو کی می آیی

لحظه ها را قاب نتوان کرد

لحظه ها می میرند

لحظه ها بوی فراموشی

لحظه ها بوی فرسودگی میگیرند

**

پس تو کی می آیی

خواندن نام تو،تکرار همه خاطره هاست

روزها را گرد نتوان آورد

لحظه ها را هیچ نتوان اندوخت...

دعا خیلی ساده ست..

درست مثل این ست که دری را باز کنی..و از میان آن به سوی خدا گام برداری...

در آنجا،،در آن سکون،،به ندای او گوش کن..سراپا گوش باش..

حس حضور خدا،،خودش دعا و مناجات ست...

واسه منم دعاکنید.. 

اولین باری که در آغوشم گرفتی و صدایت را شنیدم،

به یاد نمی آورم؛اما از همان لحظه ای که تو مرا در آغوشت گرفتی،

بزرگترین گزینش فداکارانه را انجام دادی.

تو ترجیح دادی که زندگی پر مشغله ات را متحول کنی تا زندگی من

آغاز شود.

تو پناهگاه من در دل باران هستی.

تو تکیه گاه من هستی.

وقتی میترسیدم،دستم را گرفتی و برای اولین بار که قلبم شکست،

تو التیام بخش آن بودی..

تو زخم های مرا مرهم گذاشتی،اشکهایم را پاک کردی و مرا از

از پادر آمدن حفظ کردی.

تو بی هیچ قید و شرطی،بی توجه به آنچه میکردم،مرا دوست داشتی.

تو مرا از کودکی ناتوان،بصورت فردی بالغ و توانا شکل دادی..

هرچند همیشه در کنارم نیستی،عشق تو مثل هیچ عشق دیگری نیست.

هر روز خدا را بابت اینکه بزرگترین موهبت الهی را نصیبم کرد و تو را

به عنوان مادر من برگزید،شکر میکنم...

به اندازه ستاره های آسمان دوستت دارم...

صبر کن سهراب

گفته بودی قایقی خواهم ساخت

قایقت جا دارد؟

من هم از همه ی اهل زمین دلگیرم. 

بازهم شب و صدای پر سکوت هق هق هایم.بازهم غم و صدای

بی صدای درهم شکستگیهایم.اشک..این واژه کهنه و آشنا،

عشق را،آن واژه مبهم و غریب را قدرت نبود که بشویدش از دلم.

باآن همه غریبی اش بازهم کنج دلم نوای آشنایی مینوازد.

نوایی که هر شب درگوشم نه،،در دلم میپیچد.صدای گریه.

گریه ای از سرعشق..عشق به چه کسی؟نمیدانم..

فقط میدانم حسی ست غریب که مرا وادار میکند به گریه..

نامش را در دلم عشق گذاشتم و عقل سکوت کرد...

و برایم حکم صادرشد..هرشب چشمانت ابری

و

گونه هایت خیس شود..

دلم باران می خواهد...

فقط باران..با یک بغض به اندازه تمام دلتنگی هایم..

یک

دو
سه

...
و بعد اصلا یادمان برود

که همه اینها خیال است..

من
تو
باران

از شوق به هوا

 به ساعت نگاه می کنم:

حدود سه نصفه شب است 

 
و خاکستری گسترده بر حاشیه ها 

و صدای هیجان انگیز چند سگ

 
و بانگ آسمانی چند خروس

 
از شوق به هوا می پرم چون کودکی ام

 
و خوشحال که هنوز

 
معمای سبز رودخانه از دور

 
برایم حل نشده است

 
آری!از شوق به هوا می پرم

و خوب می دانم

 
سالهاست که مرده ام...

زنده یاد   حسین پناهی...

برگلستان ولایت تاختند

غنچه را با لاله پر پر ساختند

غنچه زیر خار و خس افتاده بود

باغبان هم از نفس افتاده بود

ظلم و طغیان و جنایت زاده شد

این چنین مزد امامت داده شد

کاش از قلبم به قبرش راه داشت

کاش زهرا هم زیارتگاه داشت

ایام سوگواری حضرت فاطمه زهرا(س)را تسلیت عرض میکنم..التماس دعا

زندگی با همه‌ی وسعت خویش،

محفل ساکت غم خوردن نیست...

حاصلش تن به جزا دادن و افسردن نیست..

زندگی خوردن و خوابیدن نیست؛

زندگی جنبش  جاری شدن است،،

از تماشاگاه ِ آغاز حیات،،تا به جایی که خدا میداند...!!